ชีวิตแบบไหนที่ต้องการ?
ก้อแค่ความฝัน
ไร้ซึ่งความรัก..ไร้ซึ่งความรู้สึก..ไร้ซึ่งกาลเวลา
ความงาม..ที่มองข้าม
"ผี" ห้องนอน..บรื๋อ
คืนนี้...(เหงา) ที่เดิม
เฟสโลชั่น...จงเจริญ
หนาวนี้ จะทนเหงาได้มั้ย?
ในที่สุด....รถไฟฟ้า
ขอนอนก่อนนะ...เหนี่อย
เด็ด..เพราะเรื่อง..มัน..ยาว
เหนื่อย.. ขอพักหน่อย..พุ่งเน้ค่อยเม้าท์
รอ..ฟ้าหลังฝน
อย่า..ร้องไห้
เมื่อความเหงา..มาเยือน
งานเข้า... ยาวเรย
ต้องไปคนเดียวรึนี่ T_T
หรือ..มันคือการบอกเลิก?
วันที่แสนจะธรรมดา
อ่อนแอ...อีกแร้ว
เสียงที่สะเทือนถึงหัวใจ
ณ เวลา ตีหนึ่ง หนึ่งนาที
ก้อแค่วันธรรมดาวันนึง
นอนกลิ้งไปมา
เหงาเหมือนเดิม
จุดที่เหงาที่สุด




อ่อนแอ...อีกแร้ว

นอนไม่หลับอีกแร้ว ทำไมนะต้องมีกลางคืนด้วย

ฟังเพลง Unfaithful ของ Rihana วนไปวนมา เป็นร้อยรอบได้แร้วมั้ง

ยิ่งฟังเพลงนี้เท่าไหร่ ก็ยิ่งเหมือนเป็นสิ่งที่เค้าเฝ้าตอกย้ำตัวเอง

ทำให้เราเจ็บ.....ทำไมมันปวดร้าวในใจจัง T_T

สงสัยเป็นเพราะเมื่อเย็นที่เราเห็นเค้าที่ร้านกาแฟวาวี แน่ๆ เรย ... ทำให้ฟุ้งซ่านอีกแร้ว

อ่อนแอ อีกแร้ว

ชะตาฟ้าช่างไม่ปราณีเราเรย... เค้าไม่เคยรู้สึกอะไรเรย

ทำไมต้องเป็นเราที่เจ็บปวดด้วย....พอเถอะ....หยุดซักทีเถอะ....เราผิดไปแร้ว

เราเป็นคนผิดทุกอย่าง เรายอมรับ...แต่อย่าทรมานเราแบบนี้อีกเลย

เพิ่งรู้วันนี้เอง ว่าไอ้อาการซึมลึก ถ้าตอกย้ำด้วยการนั่งตากน้ำใต้ฝักบัวในห้องน้ำซักครึ่งชม.

มันจะรู้สึก ซึมลึก ได้ซึ้งที่สุด....ได้คิด...คิดในสิ่งที่ทำให้เจ็บๆ

ภาพที่เราเคยรักกัน มันผุดขึ้นมาเต็มไปหมด....

แต่สิ่งดีๆ เหล่านั้นมันก้อสลายไปด้วยน้ำที่ไหลลงมาพร้อมน้ำตา

ไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้ เราต้องเป็นแบบนี้

ไอ้อาการอ่อนแรง แร้วทรุดลงไปนั่งกับพื้นในห้องน้ำ

ปล่อยให้น้ำตามันไหลมาพร้อมกับสายน้ำ มันช่างเจ็บจริงๆ

ชีวิตช่างเหมือนนิยาย... แต่เจ็บปวดยิ่งกว่าที่ต้องเจอด้วยตัวเอง

อ่อนแอ อีกแร้ว

...การเดินทาง...มันจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นได้มั้ย...

หรือที่เราพยายามทำอยู่...มันไม่ใช่ทางออก...

ทำไมเราหาทางออกไม่เจอ....มันอยู่ที่ไหน.... หรือนี่คือสิ่งที่เราต้องยอมรับ

นี่ใช่มั้ย คือสิ่งที่เราต้องทนทรมาน....เรารู้แร้ว เราเจ็บแร้ว แต่จะต้องอีกนานแค่ไหนกัน....T_T

 

     Share

<< เสียงที่สะเทือนถึงหัวใจวันที่แสนจะธรรมดา >>

Posted on Wed 21 Oct 2009 19:29


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh