เจ้าชายนิทรา
ชีวิตแบบไหนที่ต้องการ?
ก้อแค่ความฝัน
ไร้ซึ่งความรัก..ไร้ซึ่งความรู้สึก..ไร้ซึ่งกาลเวลา
ความงาม..ที่มองข้าม
"ผี" ห้องนอน..บรื๋อ
คืนนี้...(เหงา) ที่เดิม
เฟสโลชั่น...จงเจริญ
หนาวนี้ จะทนเหงาได้มั้ย?
ในที่สุด....รถไฟฟ้า
ขอนอนก่อนนะ...เหนี่อย
เด็ด..เพราะเรื่อง..มัน..ยาว
เหนื่อย.. ขอพักหน่อย..พุ่งเน้ค่อยเม้าท์
รอ..ฟ้าหลังฝน
อย่า..ร้องไห้
เมื่อความเหงา..มาเยือน
งานเข้า... ยาวเรย
ต้องไปคนเดียวรึนี่ T_T
หรือ..มันคือการบอกเลิก?
วันที่แสนจะธรรมดา
อ่อนแอ...อีกแร้ว
เสียงที่สะเทือนถึงหัวใจ
ณ เวลา ตีหนึ่ง หนึ่งนาที
ก้อแค่วันธรรมดาวันนึง
นอนกลิ้งไปมา
เหงาเหมือนเดิม
จุดที่เหงาที่สุด




วันที่แสนจะธรรมดา

วันศุกร์อีกแระ...เห้อ

เมื่อก่อนวันศุกร์ทีไร ได้ลั่นล๊าทุกที ผิดจากเดี๋ยวเน้ เงียบเหงาจิงๆ ไม่เหมือนเมื่อก่อนเร้ย

วันเน้ก้อเหมือนปกติทุกวัน ตื่นเช้ามา ขี่รถป๊อป ไปทำงาน ที่อยู่ปากซอยบ้านตัวเอง

ไม่ถึง 5 น. ก้อถึงที่ทำงาน ทำงานๆๆ เย็นก้อกลับเข้าบ้าน

...จบไปอีก 1 วัน เห้อ...

มัยนะ คัยๆ ก้ออิจฉาเราที่บ้านอยู่ใกล้ที่ทำงาน

แต่จิงๆ แร้ว เราอยากมีบ้านที่อยู่ไกลๆ ที่ทำงานมากกว่า

จะได้รู้สึกว่า ได้เดินทางไปทำงานมั่ง ไม่ใช่ เหมือนขี่รถป๊อปไป เซเว่น ปากซอย

แร้วแบบเน้ เราจะมีโอกาสไปปิ๊งคัยใหม่ๆ

(เหมื่อนในหนังเรื่อง รถไฟฟ้ามาหานะเธอ) บ้างม๊ายเนี่ย

เสาร์ อาทิตย์ ก้ออยู่บ้านไม่ไปไหน หรือ ถ้าจะไปก้อไปเดินป่าโน้น ...

วันที่แสนจะธรรมดา

จะเจอก้อคงเป็น ต้นไม้ ป่าเขา ผู้หญิงที่ไหน น่ารัก สวย โสด เคาจะมาเดินป่ากันว๊า

เออนะ... ชีวิตกรู ไลฟ์สไตร์ ตัวเอง ช่างปิดกั้นการเจอคู่จิงๆ

พอกลับมาจากทำงานตอนห้าโมงก่า ก้ออาบน้ำ เปิดแอร์ นอนเรย.. หลับสนิท ไม่รู้ง่วงไรนักหนา

สะดุ้งตื่นเพราะเสียงฝนตก ตอน 3 ทุ่ม ได้มั้ง เรยนั่งดูสารคดี เครื่องบินตก ช่องทีวีไทย นิดนึง

พอจบ ก้อลงไปกิงข้าว ... เห็นพ่อนอนดู TV อยู่คนเดียว เรยหาเรื่องคุยไป

กินไป ตบท้ายด้วย ลองกอง อิ่มแร้วก้อขึ้นมาเขียนได ^ ^

ช่างเป็นวันที่แสนธรรมดา จิงๆ ไม่มีเพื่อน ไม่มีแฟน ไม่มีอะไรใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตเรย

ทำงาน กลับบ้าน ทำงาน กลับบ้าน ทำงาน กลับบ้าน ... นี่หรอ วัฐจักรของชีวิตเรา

อยากให้ถึง week หน้าเร็วๆ จัง หยุด 3 วัน จะได้เดินขึ้นเขาช้างเผือก ที่ จ.กาญฯ ซักที

เห็นแต่ในรูปสวยมากมาย คราวเน้แหละจะได้เห็นของจิงซักที...

ดีนะที่โทรจองกับ จนท. เค้าไว้ก่อนแร้วก่อนเต็ม เกือบจะไม่ได้ขึ้นแร้วซิ

แต่แหม๋นะ ไปคนเดียว เองนะเนี่ย ขอแทรกผู้ชายตัวเล็กๆ ซักคน คงไม่เป็นไรมั้ง

บนยอดสันเขาคงมีที่กางเต้นท์ เหลือมั่งแหละน่า

วันที่แสนจะธรรมดา

แต่ปัญหาอยู่ที่จะบอก จนท. เค้ายังไงดีน๊า ว่า ไม่เอาลูกหาบ แถมจะขอพ่วงไปกับกรุ๊ปอื่น

แบบว่า ทำเนียน ไม่ต้องเสียค่า จนท. ป่าไม้ นำทางเนี่ย 555

ว่าแระ...ก้อคิดถึงพี่ๆ จนท.ป่าไม้ที่แก่งกระจานจริงๆ ต้องหาโอกาสไปเยี่ยมหน่อยแระ ^^

วันที่แสนจะธรรมดา

หวังว่าการได้ไปเที่ยวครั้งนี้ จะทำให้เราดีขึ้นบ้างนะ ไม่ฟุ้งซ่านมากไปกว่านี้

ไม่อยากจมอยู่กับบ้านแบบเน้

กลับมาบ้าน เห็นบรรยากาศแบบเน้แร้วันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะไม่คิดถึงวันที่ (เคย) ดีๆ ที่ผ่านมา

     Share

<< อ่อนแอ...อีกแร้วหรือ..มันคือการบอกเลิก? >>

Posted on Wed 21 Oct 2009 19:28


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh