หัวหน้า..จะหาแฟนหัย?
ตื่นสาย..มาม่า..รีดผ้า..พลาดวาวี
รักแบบไหน?
เบื่อ+เหงา
...วัน ดีดี...
-จดหมายที่ไม่ได้ส่ง-
...ไร้จุดหมาย....
แก่งกระจาน..เปลี่ยนไป?
บร้า...แระ
ขี้เกียจอัพไดฯ อีกแระ
ไม่มีรมณ์...อัพไดฯ
…น้ำเต็มแก้ว...
บาด..ที่ใจ / เสรือก..อะไร / นอยด์โดมิโน
ฟ้าฝน...ไม่เป็นใจ
วันสำคัญ
เจ้าชายนิทรา
ชีวิตแบบไหนที่ต้องการ?
ก้อแค่ความฝัน
ไร้ซึ่งความรัก..ไร้ซึ่งความรู้สึก..ไร้ซึ่งกาลเวลา
ความงาม..ที่มองข้าม
"ผี" ห้องนอน..บรื๋อ
คืนนี้...(เหงา) ที่เดิม
เฟสโลชั่น...จงเจริญ
หนาวนี้ จะทนเหงาได้มั้ย?
ในที่สุด....รถไฟฟ้า
ขอนอนก่อนนะ...เหนี่อย
เด็ด..เพราะเรื่อง..มัน..ยาว
เหนื่อย.. ขอพักหน่อย..พุ่งเน้ค่อยเม้าท์
รอ..ฟ้าหลังฝน
อย่า..ร้องไห้
เมื่อความเหงา..มาเยือน
งานเข้า... ยาวเรย
ต้องไปคนเดียวรึนี่ T_T
หรือ..มันคือการบอกเลิก?
วันที่แสนจะธรรมดา
อ่อนแอ...อีกแร้ว
เสียงที่สะเทือนถึงหัวใจ
ณ เวลา ตีหนึ่ง หนึ่งนาที
ก้อแค่วันธรรมดาวันนึง




ความงาม..ที่มองข้าม

ความงาม ที่มองข้าม

 

วันนี้เป็นวันแรกที่เขียนไดฯ นอกสถานที่ ^^ ที่ไหนน่ะหรอ... ร้านกาแฟวาวี ข้าง Bank  (เหมือนเดิม)  ปกติมากินโกโก้เย็นที่นี่บ่อยๆ แต่ไม่เคยได้เขียนไดฯ ที่นี่เรย...วันเน้....เกิดอาการเหงา + ว่าง + เซง + ไม่อยากกลับบ้าน...กลัวกลับไปแร้วจะรู้สึกเหงาๆ อีก... ไม่ชอบเรย ... ขอนั่ง Kill Time ซะหน่อยแระกัน +_+

 

เช้านี้ไปถึง BANK สแกนนิ้วลงเวลาเสร็จ ก้อเดินออกมาซื้อดอกมะลิไหว้พระที่โต๊ะทำงาน กับ ดอกดาวเรืองไหว้พระพรหมที่ BANK .... โห ดอกไม้แพงจัง ดอกมะลิปกติซื้อ 20 บ. วันนี้ 30 บ. แต่ดาวเรือง 20 บ. เท่าเดิม....สงสัยวันนี้วันลอยกระทงล่ะมั้ง ดอกไม้เรยแพง ม่ะเป็งไร...ตั้งใจไหว้ทุกวันจันทร์อยู่แร้วนี่....

 

พอกลับขึ้น BANK ลูกน้องก้อมาเตือนว่า “วันเน้เพ่แฮม ต้องออกไปเซ็นสัญญาที่บริษัทลูกค้าตอนบ่ายโมงนะค๊ะ” เออเกือบลืมไปแร้วซิเรา ... วันนี้มีพนักงานเข้ามาใหม่ด้วย ...  เห็นเลขาพามาแนะนำ ชื่อ แอ๊ะ หรือ เอ๊ะ อารายซักอย่าง ... จำไม่ได้แระ

 

กลางวันลงไปกินข้าวคนเดียว (เหมือนเคย) อิ่มแร้วก้อนั่งฟังเพลงต่อ.... วันเน้ที่แคนทีน ลมเย็นได้จัยมาก... บ่งบอกถึงการมาของหน้าหนาวจริงๆ ....... พอกินเสร็จก็นั่งเหม่อมองสนามหญ้า ต้นไม้ ดอกไม้ ที่สวนข้างๆ แคนทีน นั่นแหละ เวลานั่งเหม่อๆ มันรู้สึกโล่งๆ สบายๆ ยังไงก้อไม่รู้ ^^ ซักพัก ... พอบ่ายโมงก้อขึ้นมาเตรียมตัวออกไปหาลูกค้า..... คนขับรถวันนี้คือ...พี่พูนศักดิ์....คนขับรถรุ่นเก๋าที่อยู่ BANK มานาน.. ... เราทักทายเค้าตามประสาคนคุ้นเคย...พี่พูนศักดิ์ คนเน้ เคยแนะนำสาวๆ หัยเรารู้จักด้วยคนนึง 555 อยู่ BANK ทหารไทย ชื่อไรจำไม่ได้แระ... แต่สงสัยเค้าจะไม่ชอบเรา...คุยกันครั้งเดียว ก้อไม่ได้คุยกันอีก .... สงสัยเราคงไม่มีดวงเรื่องนี้จริงๆ ... พอถึงบริษัทลูกค้า ใช้เวลาเซ็นสัญญาแป๊ปเดียว ลูกค้า เซ็นๆๆๆ อย่างเมามันส์มาก (เซ็นเป็นสิบที่....เมื่อยแทนเรย)  ดีนะที่เรา FAX สัญญาให้อ่านก่อนหน้านี้แร้ว ... ลูกค้ารายนี้เป็นลูกค้ารายใหญ่ของ BANK เรา มีวงเงินพันกว่าล้าน น้องสาวประธานบริษัท (รุ่นป้าแระ) รู้จักกับเรามาเกือบ 10 ปี ซี้สุดๆ จะชวนไปทำงานด้วยอยู่เรื่อย ... นิสัยน่ารักมาก ^^ แต่คน BANK เราที่ดิวงานด้วย เค้าบอกเป็นขาวีน ไม่มีคัยอยากคุยด้วย... ตอนเน้ถ้ามีเรื่องอะไรของบริษัทฯ นี้ ... เค้าจะหัยเรารับหน้าคนเดียว (ขนาดหัวหน้าเรายังไม่เอาเรย) เห้อ.... ก้อนะ จิงๆ ไม่ยากเรย ถ้าเรารู้จักนิสัยเค้าลึกซึ้งรอจังหวะเปลี่ยนร้อนหัยเป็นเย็น เข้าถูกทางละก้อหมดปัญหา ตั้งแต่เรามาดูพอร์ตสินเชื่อลูกค้ารายนี้ได้ 2 ปี ก็ทำรายได้ทะลุเป้า ^^ ปีหน้าก็ปิดดิวเงินกู้โรงงานแห่งที่ 13 ได้มาอีก 200 ล้าน เหนาะๆ แระ ^^ ... กลับถึง BANK เกือบๆ 4 โมง มาคอยตอบคำถามยอดฮิตประจำวันนี้ต่อ “ไปลอยกระทงที่ไหน” ถามกันท๊างวัน...บอกว่า ไม่ไป ก้อไม่มีคัยเชื่อ... เซ้าซี้ถามกันอยู่นั่นแหละ เห้อ...มัยนะ คัยๆ ต้องคิดว่าเรามีคนไปลอยกระทงด้วยนะ... เบื่อจัง ถามแบบเน้ ซัก 2-3 คน ก้อไม่เป็นไรหรอก...แต่เน่เจอถามเป็นสิบๆ คน (ก้อแทบทุกคนที่เจอหน้า) ... เบื่อ ไม่อยากจะตอบคำถามเดิมๆ เรย ... ถ้าวันนี้เรากลับบ้านเร็ว คนที่บ้านก้อต้องถามอีก.... เรยหนีมานั่งฟังเพลง เขียนไดฯ ที่ร้านกาแฟวาวี ดีกว่า .... ทำไมเป็นเด็กมีปัญหาอย่างเน้ว๊า

 

ความงาม ที่มองข้าม

 

อากาศสบายจัง... เรยออกมานั่งนอกร้าน... ไม่ร้อนเรย... โต๊ะหน้าเรามีผู้หญิงคนนึงนั่งอ่านหนังสืออยู่คนเดียวเหมือนกัน (น่ารักด้วยแฮะ ทำไมไม่ไปลอยกระทงหว๋า...รอแฟนอยู่ป่าว.... หรือว่าจะ ALONE เหมือนเรา แอบเห็นนั่งเหม่อด้วย ^^) ... เห้อ ก้อได้แต่มอง ... ถ้าเวลาเราเจอคัยน่ารักๆ แร้วเราอยากรู้จักเค้า จะทำไงดีน๊า

1. อยู่เฉยๆ ...อ้าวแบบเน้ก้อแห้วดิ

2. เดินไปถามชื่อขอเบอร์... เค้าก้อคงหาว่าเราบ้า ไม่ก้อหน้าม่อ

... เห้อ... ไม่มีวิธีไหนดีซักอย่าง .... เอาเป็นว่า แอบนั่งมองอยู่แบบเน้แหละ ดีแระ

เริ่มมืดแระแฮะ.. ยุงเริ่มมาบินป้วนเปี้ยนแถวเน้แระ... เอาไงดีหว่า ... เข้าไปอ่านในร้าน นั่งติดๆ กับคนที่เราแอบมองดีมั้ยน๊า.... จงใจเกินเหตุป่ะเนี่ย..... คิด คิด... อ๊ะ...เค้าทอสับอีกแระ.... เห้อ...โทราโฟนลิสซึม จิงๆ เรย

 

ความงาม ที่มองข้าม

 

มองไปที่ตึกที่ทำงาน.... ไฟสว่างทั้งตึกเรย สวยดีเหมือนกันแฮะ...เพราะเป็นตึกกระจกด้วยมั้ง...คนยังไม่กลับบ้านกันอีกหรอเนี่ย....รู้สึกผิดเรย...ที่กลับก่อนลูกน้อง... เอาน่า....เพ่แฮมไม่ได้กลับซะหน่อย...มานั่งอยู่ข้าง BANK เนี่ยแหละ... ส่งกำลังจัยไปหัย ^^

 

เราเองไม่ค่อยได้มองตึกที่ทำงานเวลากลางคืนเรย

เพิ่งรู้ว่า บางครั้งความสวยงามที่เรามองข้ามไป.... จริงๆ อยู่ใกล้ๆ แค่นี้เอง

     Share

<< "ผี" ห้องนอน..บรื๋อไร้ซึ่งความรัก..ไร้ซึ่งความรู้สึก..ไร้ซึ่งกาลเวลา >>

Posted on Mon 2 Nov 2009 19:52

ดีจริงๆ ส่งใจไปช่วยลูกน้อง
beehoneybee   
Thu 5 Nov 2009 1:13 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh