การเดินทางที่แสนพิเศษ9
การเดินทางที่แสนพิเศษ8
การเดินทางที่แสนพิเศษ7
การเดินทางที่แสนพิเศษ6
การเดินทางที่แสนพิเศษ5
การเดินทางที่แสนพิเศษ4
การเดินทางที่แสนพิเศษ3
การเดินทางที่แสนพิเศษ2
การเดินทางที่แสนพิเศษ1
...กรูจะ เอ๋อ ไปถึงไหนฟร่ะ...
“สัมมนา พัทยา ฮาเฮ”
ไปถอย D90 มาเรียบร้อย
...เบื่อ...
....หมดรมณ์....
หัวหน้า..จะหาแฟนหัย?
ตื่นสาย..มาม่า..รีดผ้า..พลาดวาวี
รักแบบไหน?
เบื่อ+เหงา
...วัน ดีดี...
-จดหมายที่ไม่ได้ส่ง-
...ไร้จุดหมาย....
แก่งกระจาน..เปลี่ยนไป?
บร้า...แระ
ขี้เกียจอัพไดฯ อีกแระ
ไม่มีรมณ์...อัพไดฯ
…น้ำเต็มแก้ว...
บาด..ที่ใจ / เสรือก..อะไร / นอยด์โดมิโน
ฟ้าฝน...ไม่เป็นใจ
วันสำคัญ
เจ้าชายนิทรา
ชีวิตแบบไหนที่ต้องการ?
ก้อแค่ความฝัน
ไร้ซึ่งความรัก..ไร้ซึ่งความรู้สึก..ไร้ซึ่งกาลเวลา
ความงาม..ที่มองข้าม
"ผี" ห้องนอน..บรื๋อ
คืนนี้...(เหงา) ที่เดิม
เฟสโลชั่น...จงเจริญ
หนาวนี้ จะทนเหงาได้มั้ย?
ในที่สุด....รถไฟฟ้า




-จดหมายที่ไม่ได้ส่ง-

นี่คงเป็นจดหมายสุดท้ายที่พี่แฮมจะได้พูดกับเนท .... ความจริงพี่แฮมอยากโทรไปคุยกันเนทเอง...แต่เนทคงไม่รับสาย ครั้งล่าสุดที่พี่แฮมโทรหาเนทแล้วเนทไม่รับสาย....วันนั้น....ฝนตกหนักมาก...เพ่แฮมขี่รถป๊อปลื่นล้มกลิ้ง...นอนระบมไปหลายวัน...เป็นช่วงเวลาที่รู้สึกอ่อนแอมากที่สุด....ที่โทรไปไม่อยากรบกวนเวลาของเนท...เพียงแค่อยากได้ยินเสียงเป็นกำลังใจบ้าง......แต่ก้อวันนั้นเอง...เป็นวันที่พี่แฮมเข้าใจแล้วว่า...ทุกอย่างมันสายไปแล้ว...ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ... เหมือนที่เนทเคยพูดไว้... ทุกอย่างมันสายเกินไปแล้ว....สำหรับเรื่องของเรา

 

ตั้งแต่วันที่เส้นทางของเราเป็นคู่ขนาน.... ที่เราต้องเดินคนละเส้นทาง แต่ก้อยังคงมองเห็นกันอยู่....มันทำให้พี่แฮมเจ็บปวดทุกครั้ง...ถึงแม้ว่าเนทอาจไม่รู้สึกถึงมัน... พี่แฮมผิดในวันนั้น...พี่แฮมรู้...แต่ขอให้เชื่อซักครั้งเถอะว่า....มันเกิดจากความรู้สึกที่ถูกเนทกดดันจริงๆ อยากประชดเนท...ไม่เคยนึกเรยว่าผลของวันนั้นจะเป็นแบบนี้ ขอให้รู้ไว้เถอะว่า ... เนทเจ็บวันนั้นเพียงวันเดียว...แต่พี่แฮมเจ็บทุกวันตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันที่เขียนเมลฉบับบนี้... แต่ต่อจากวันนี้ไป.... พี่แฮมจะหลบไปจากทางเดิมๆ... อย่างน้อยก็เพื่อลดความเจ็บปวดของตัวเอง ...เส้นทาง...ที่เราสองคนต่างมีจุดเริ่มที่เดียวกัน... แต่เดินไปคนละทาง.... และจะไม่มีวันได้พบกันอีก....พี่แฮม ไม่อาจทนได้ที่ต้องมาเจอกับคนที่เรารัก...หมางเมิน...แบบนี้....

 

ขอบคุณที่เราเคยรักกัน..ถึงแม้ว่า มันจะไม่ใช่ความรักที่แท้จริง เพราะพี่แฮมรู้ว่า รักที่แท้จริง คือ “การให้อภัย” และไม่มีคำว่า “สายเกินไป” สำหรับเรา ซึ่งที่ผ่านมาเนทไม่เคยมีคำๆ นั้นให้พี่แฮม.... ถึงแม้พี่แฮมจะมีความหวังบ้าง...แต่ทุกวันที่ผ่านไปมันตอกย้ำถึงความหวังลมๆ แล้งๆ ที่ไม่มีวันเป็นจริง

 

พี่แฮมอโหสิกรรมให้เนทแร้ว....ขอให้เนทอโหสิกรรมหัยพี่แฮมด้วยนะ.... อย่าได้มีกรรมต่อกันอีกเลย.... ขอให้การอโหสิกรรมของเนทช่วยปลดปล่อยความเจ็บปวดของพี่แฮมที่ต้องเจ็บปวดมานานแสนนาน... ปลดปล่อยใจของเราสองคนให้เดินไปบนทางที่เราทั้งคู่ได้เลือกแล้วอย่างมีความสุข..และสุดท้ายขอให้เนทโชคดีและมีความสุขกับทุกๆ เรื่อง...นะ....จากความหวังดีครั้งสุดท้าย

                                                       จดหมายที่ไม่ได้ส่ง

     Share

<< ...ไร้จุดหมาย.......วัน ดีดี... >>

Posted on Wed 18 Nov 2009 0:29

หายนอยด์ยังคะคุณชาย
whitewinter   
Wed 18 Nov 2009 20:00 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh